Kavuşursak Biteriz Biz- Uğur Arslan





Kavuşursak biteriz biz, biz mutlu sonlar katiliyiz

Kavuşursak biteriz biz, sevgiyle bakan gözleri kör ederiz

Herkesin bildiği bir aşk, herkesin attığı bir imza

Herkes gibi değiliz biz; belki biraz serseri, belki biraz deliyiz

Ama kavuşursak biteriz biz…



Pervane böceğinin mum alevine sevdası

Ateş böceğinin susuzluğuyuz biz

Yanar ama su içmeyiz etrafında döner alevle dans ederiz

Bize kimseden zarar gelmez biz zararı ancak kendi kendimize veririz

Severiz, özleriz; aşktan ölsek kimseye söylemeyiz

Biz artık biz değiliz

Ruhlar kavuşur ve konuşur, gökyüzünde bir yerde

Ama bedenen kavuşursak biteriz biz…



Melekler bize ağlar, biz halimize güleriz

Onu bilir onu söyleriz

Kavuşursak biteriz biz…



İki sınır ülkenin dikenli telleriyiz

Dokunsak kanar ellerimiz

Kimselere söylemez gizli gizli severiz

Ama kavuşursak biteriz biz…



Bir kor var içimizde yanan onu küllendiremeyiz

Görüşemeyiz, konuşamayız ve sevişemeyiz

Bir aşk var bizi biz yapan

Kavuşursak biteriz biz…



Biz herkes gibi değiliz

İstediğimiz zaman gelip, istediğimizde gidemeyiz

Kahve içip, gülüp konuşup, başbaşa yemek yiyemeyiz

Ne bir filmdeki mutlu son ne de göz yumulacak bir kaçamak değiliz biz

Biz sadece özlemle severiz ve kavuşursak biteriz biz…



Sevda iki kişinin birbirine aşkı değil artık

Artık her aşk her ağızda sakız

Biz birbirimize aslında her aşıktan daha yakınız

Belki ayrı şehirlerdeyiz

Ama her gece aynı mehtapta buluşur

Yağmur yağarsa çıkar aynı yağmurun altında ıslanırız

Bu aşkı ancak biz biliriz

Şiirleri güvercinlerin kulağına fısıldar, mektupları suya yazarız

Biz belki ayrıyız ama her gün aynı geceyi sabahlarız.



Melekler bize ağlar, biz halimize güleriz

Onu bilir onu söyleriz

Kavuşursak biteriz biz…