Değişen ben değilim

Dönüşen savaş

Yaşlanmakla ıslanmak aynı şey:



Bir yağmurun gölgesinde ihtiyarlanmak



Şimdi ölüm bile yetmiyor

Acılarımızı tartmaya

Dostlar

Alıngan bir sahili pinekliyorlar

Bir merhabayı bıçaklar gibi artık

Selamlaşmalar



Değişen ben değilim

Dönüşen savaş



Artık zaman bile yetmiyor

Yaşadığımızı sanmaya



Yine de ışıklar bu kenti

Güzelmiş gibi gösteriyor

Geceleri...



Geceler...

Yani

Ahmet Haşim in kafiyeleri...



Seni aklıma düşüren

Yerçekimi değil

Yalancı yıldızlar

Öyle uzaksın ki

Üflesem soğuyacaksın

Sarılsam okyanus



Bir aşka yetecek kadar

Ve anımsatacak kadar

Sebepsiz bir ölümü,

Acılarımız

Ve kafiyelerimiz var...



İşte hepsi bu kadar...